Nihayetinde

Sıyrılıyor bir kabuk gibi cilasından. Aslına, çukur hakikatine eğiliyor. Gerçekte bir “sonra” yoksa bilmek işe yaramaz. Geriye ise insanın kendi yalanı olduğu kalıyor. “Sonrasız İnsan” kendi yalanıyken bile, bildiği halde dünyanın yuvarlağını yine de bir kulp, bir tutacak yer arıyor. Bu yüzden kendine dahi hiç gücü yetemeden nihayetinde başlıyor ve bitiyor.

 

 

 

Reklamlar

About sivedogan


Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: