Serçeleri Öldürdüm

Varlığım, adımın yetişkinlerin elinde kimi zaman bir avuntu kimi zaman bir koz görevi üstlendiğini yadsırdı. Kendimin, onların nazarında bir çocuk; hakikatte ise türlü pişmanlıklarla yaratılmış bir canavar olduğunu bilirdim.

Bu tip bir ikililik benim güzel kafesimin içinde daima ufak da olsa karanlık bir yan kalmasına fırsat verdi. Oysa ne kötülükten ne de iyilikten yana bir çocuktum. Bazı şeylerin sözcüksüz ve saydam bir şekilde kesinlik kazandığını öğrendiğimde, özgürlük gibi faydasız birçok kavramın içini de boşaltmam gerekti. Zira benim çocukluğumun en gözde heveslerinden biri, kümese sıkışmış yaban serçelerini seyretmekti.

Reklamlar

About sivedogan


Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: